قهر مکن فرشته روی دلارا 

ناز مکن ای بنفشه موی فریبا 

طعنه ودشنام تلخ .این همه شیرین 

چهره پر از خشم وقهر.این همه زیبا؟ 

ناز تو را میکشم به دیده منت 

سر به رهت می نهم به عجز وتمنا

عاشق زیباییم .اسیر محبت  

هر دو به چشمان دلفریب تو پیدا

از همه باز آمدیم وبا تو نشستیم  

تنها .تنها.به عشق روی تو تنها! 

بوی بهار است وروز عشق وجوانی  

وقت نشاط است وشور ومستی وغوغا 

خنده گل را ببین به چهره گلزار  

آتش می را ببین به دامن مینا  

فردا.فردا مگو که من نفروشم 

عشرت امروز را به حسرت فردا  

بس کن! بس کن! ز بی وفایی بس کن  

بازآ.بازآ.به مهربانی بازآ! 

شاید با این سروده های دلاویز. 

بار دگر .در دل تو گرم کنم جا.

اون که نخواست پیشم باشی خودش باید صبرم بده

خدا گرفتی عشقمو جواب قلبمو بده

نمی بخشمت .... بخاطر تمام خنده هایی که از صورتم گرفتی ....

بخاطر تمام غمهایی که بر صورتم نشاندی .... نمی بخشمت ....

بخاطر دلی که برایم شکستی .... بخاطر احساسی که برایم پر کردی .... نمی بخشمت....

بخاطر زخمی که بر وجودم نشاندی .... بخاطر نمکی که بر زخمم گذاردی ....

ومی بخشمت که بخاطر عشقی که بر قلبم حک کردی .... هیچ وقت فراموشت نمی کنم

ساده می گویم عزیزم دل بریدن ساده نیست
چشمهای مهربانت را ندیدن ساده نیست

از زمان رفتنت خورشید را گم کرده ام
ناله های ابر را هر شب شنیدن ساده نیست 

دلتنگ يک جرعه عشق
من در اين تاريکي پي نور ميگردم...
پي خورشيد پي عشق...
تا که شايد در اين تاريکي شبه تيره تنهايي قلبم در ميان پرتوهاي نور عشق محو شود
اما افسوس...!
افسوس که شده ام تنها راهنماي تک تک سرابهاي عشق و وصال در کوير تنهايي قلبم
دلم ميگيرد...
از سردي ديوارهاي تنگ و بي روح اين اتاق
دلم ميگيرد وقتي به ديوارهايي مينگرم که در اين تنهايي ، تنها اميدي واهي به قلبم ميبخشد
ديوارهايي که روي آنها تابلوي وصال دستانم را به دستانت کوبيده ام
تابلوهايي که سالهاست با نگاه به آنها تنهايي و بي کسي را در اتاقم سر کرده ام
حال وقتي دست به قلم ميبرم ، قلم قرمز عشقم خون گريه ميکند
از دردهايي که در اين کوير بي کسي کشيده ام
تنهايي...!!!
تنها واژه مانوس با قلبم
متنفرم...
از تک تک آجرهاي اين اتاق سرد و بي روح که مرا در خود حبس کرده
خشت هاي يخي...
آجرهاي زندان تنهايي و دوري من !!!
کاش گاهي از کنار دلم گذر ميکردي...
تا گرمي عشقت يخهاي تنهايي اين اتاق را آب ميکرد...
و زندان جداييم راويران ميساخت !!!!

سفر هميشه قصه رفتن و دلتنگيه
به من نگو جدايي هم قسمتي از زندگيه
هميشه يک نفر ميره آدم و تنها مي ذاره
ميره يه دنيا خاطره پشت سرش جا مي ذاره
هميشه يک دل غريب يه گوشه تنها مي مونه
يکي مسافر و يکي اين وره دنيا مي مونه

اینو بدون که قلبم توی دستت اسیره
اشک غم رو گونه هام مثل چشمه ای روونه
می خوام بدون عشقت دیگه دنیا نباشه
نذار بی تو بمونم دلم از تو جداشه
بی تو حتی نمیشه دیگه تنها بمونم
توی سکوت غم هام به یاد تو بخونم
بی تو دلم خون میشه اگه نیای کنارم
با تو هر جاباشم دیگه غمی ندارم
چرا گذاشتی رفتی من و با خاطراتت
نگفتی من میمیرم به دور از عشق پاکت
به انتظار نشستم تو خلوت و تنهایی
تا که بیای دوباره دیگه تنهام نذاری
بی تو دلم خون میشه اگه نیای کنارم
با تو هر جاباشم دیگه غمی ندارم
اینو میخوام بدونی توی دستت اسیرم
اسیر اون نگاهت از عشق تو می میرم
ای که برام خدایی نذار تنها بمونم
تو این دیار غربت از بی کسی بخونم
ای کاش می شد بدونی از تو نگام بخونی
قصه بودنت را برام از نو بخونی
بی تو دلم خون میشه اگه نیای کنارم
با تو هر جاباشم دیگه غمی ندارم